Lipiec 2012

Ludzie odlatujący z lotniska w Łodzi, jak i pewnie pozostałych lotnisk na świecie, dzielą się na trzy grupy. Pierwsza z nich, to ludzie którzy na lotnisku pojawiają się 2-3 godziny, przed odlotem. Najpierw czekają, potem oddają bagaż rejestrowany, potem czekają, potem przechodzą kontrole bezpieczeństwa, potem czekają potem wsiadają do samolotu by znowu czekać.

Niedawno rozpoczął się nam nowy rok, co oznacza, że skończył się stary. Ta nowatorska i jakże odkrywcza myśl w oczach szefa wirtualnej linii lotniczej ma jednak zupełnie inne znaczenie niż dla większości populacji, a to głównie z dwóch powodów. Po pierwsze cały miniony rok to podstawa do dokonania całościowej analizy pracy firmy i odpowiedzi na pytanie: rozwój czy regres? Po drugie – koniec drugiej połowy roku to czas przeanalizowania dokumentów operacyjnych oraz wyników osiąganych w poszczególnych obszarach i przez poszczególnych pracowników.

Dane jasno pokazują, ze spadła liczba lotów wykonanych w ciągu całego roku. To oczywiście przełożyło się na zmniejszone zyski w poszczególnych miesiącach. Nie razi najbardziej fakt, że notujemy stratę – 10% mniej lotów w stosunku do roku 2009 (co jest bardzo dużą stratą). Niestety, ale strata jest również w stosunku do analogicznego okresu z przed 2 lat. W porównaniu do roku 2008 liczba lotów również spadła – o 4,5%. Te straty są oczywiście do odrobienia.

Przypadkowo wpadła mi w ręce książka, o której niedawno dość głośno było na forach lotniczych – Bezpieczeństwo lotów w transporcie lotniczym – autorstwa Edmunda Klicha przy współpracy Jerzego Szczygła. Została ona wydana przez Instytut Technologii Eksploatacji w Radomiu. Książka została przygotowana i złożona do wydawnictwa przed 10 kwietnia 2010 r., dlatego jedynie w jednym miejscu Autor krótko wspomina o katastrofie Tu-154.