Podejście z widocznością (visual approach)

Zgodnie z PL-4444: podejście z widocznością (Visual approach) to podejście statku powietrznego w locie IFR, w którym nie wykonuje się części lub całej procedury podejścia według wskazań przyrządów, a podejście wykonuje się z widocznością terenu.

Zezwolenie na wykonanie podejścia z widocznością może być zażądane przez załogę lub zaproponowane przez kontrolera. W tym drugim przypadku kontroler musi uzyskać akceptację załogi. Ponadto statek powietrzny w locie IFR może uzyskać zezwolenie na wykonanie podejścia z widocznością pod warunkiem, że pilot może utrzymywać kontakt wzrokowy z terenem i istnieje uzasadniona pewność, że podejście z widocznością i lądowanie mogą być wykonane.

Na tę pewność wpływa także przeprowadzona przez pilota analiza warunków meteorologicznych i/lub wiedza na ten temat z dostępnych raportów pogodowych. W praktyce zezwolenie na podejście z widocznością powinno być wydane dopiero po zameldowaniu przez pilota, że widzi lotnisko lub poprzedzający statek powietrzny. W tym drugim wypadku kontroler poinstruuje załogę aby utrzymywała własną separację za poprzedzającym statkiem powietrznym.

Tym samym pilot przejmuje odpowiedzialność za utrzymanie bezpiecznego dystansu od samolotu za którym podąża, ze szczególnym uwzględnieniem turbulencji w śladzie aerodynamicznym. Wnioskujemy więc, że podejście z widocznością nie ma określonego punktu, w którym się rozpoczyna. Możemy o nie poprosić podczas wykonywania STARa, w czasie wektorowania, czy podczas podejścia proceduralnego.

Podczas podejścia z widocznością bardzo wygodną pomocą są światła PAPI umieszczane z lewej strony pasa cztery reflektory, które pokazują nasze położenie względem ustalonej ścieżki schodzenia. Jeżeli wszystkie świecą na czerwono, to jesteśmy poniżej. Jeżeli świecą na biało, to powyżej. Na ścieżce jesteśmy, kiedy świecą się dwa białe i dwa czerwone.

Warto też zaznaczyć, że wykonywanie podejścia z widocznością nie zabrania pilotowi wspomagania się pomocami nawigacyjnymi takimi jak VOR, DME, ILS czy NDB.

Podejście takie jest krótsze, niż inne rodzaje podejść, co pozwala zaoszczędzić czas i paliwo, przez co piloci w prawdziwym świecie często o nie proszą.

(c) Piotr Widźgowski